ขอบคุณ โชคชะตาหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้ชีวิตเดินมาได้ถึงวันนี้  มันเป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกดี อย่างน้อยมันก็ไม่ได้แย่ไปกว่าหลายๆวันที่ผ่านมา ทุกสิ่งที่ผ่านมา วันนี้เราปล่อยให้มันผ่านไป อย่างช้าๆ ค่อยๆปล่อย อาจเป็นเพราะเรา ลืมทำบางสิ่งที่สมควรทำในวันนั้น วันนี้เราจึงต้องทำในสิ่งที่สมควรทำในวันนี้  ก็ชีวิตมันต้องเดินต่อไป เราจะมาหยุดเดินวันนี้ จุดหมายปลายทางถ้ามันถึงพรุ้งนี้แล้ว กลายเป็นต้องถึงอีกวันหนึ่ง อะไรล่ะที่ได้ระหว่างทาง ประสบการณ์ รู้ไหม คำๆนี้ มันมีความหมาย กับคนที่เข้าใจมัน มันบอกทุกๆอย่างได้ โดยไม่ต้องพูดเพียงใช้ความรู้สึก สัมผัส เวลามันย้อนกลับไม่ได้ แต่ความคิดย้อนกลับไปคิดได้ว่า เวลาที่ผ่านมา เราทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง แล้วเก็บไว้เป็นประสบการณ์ คนบางคนเดินผ่านมาแล้วก็เดินจากไป คนบางคเดินมาแล้วเอาอะไรที่เขาต้องการแล้วเขาก็จากไป จะมีไหมใครสักคนหนึ่งที่ร่วมทุกร่วมสุข ยอมรับเราได้ในสิ่งที่เราเป็นและอยากเป็น เราเชื่อนะ ว่าวันหนึ่งผู้หญิงคนนั้นจะเดินทางมาเจอเรา ที่ไหนสักแห่ง ที่ที่เป็นของเราสองคน ที่ที่ทำให้เรารักกัน  เราไม่รอนะ บอกเลยว่าไม่รอ แต่เราจะตามหาเขา ตามหาไปเรื่อยๆ จนกว่าจะพบเขา และหวังว่าวันนึง เราจะได้พบเขา คิดแค่นี้เราก็รู้สึกดีแล้ว แม้ยังไม่พบเจอเขาคนนั้นก็ตาม ตอนนี้อยู่คนเดียว  ใช้ชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่ยึดติดกับใคร ความรู้สึกเสียๆที่เคยมีมา ก็ค่อยๆจางหายไป และหวังว่า ใครคนนั้นที่ทำกันจะไม่กลับมาอีกต้องขอบคุณเขาที่ทิ้งให้เราเหงา และเดียวดายแบบนี้ เพราะมันทำให้เรารู้ว่า เขาไม่ใช่รักแท้ของเรา เขาเป็นแค่กระดาษใบหนึ่ง ที่เราเคยใช้เขียนความรักของเราลงไปแต่เราเขียนผิด เราพยายามลบแล้วแต่ลบไม่ออก เลยต้องปล่อยเขาไป ให้คนอื่นเขียนแทนเรา ขอบใจเขานะที่เคยให้เราเขียนความรักลงไปในใจเขา ถึงแม้มาวันนี้มันจะไม่ใช่ แต่อย่างน้อยก็ได้ใช้ทุกความรู้สึก และใช้เวลา ออกแบบความรักของเรา และได้รู้ว่า เธอเป็นได้แค่กระดาษของใครหลายๆคน...